Yine yorumlarda birisinin önerdiği gibi bir forum zamanı geldi diye düşündüm ve Emre Aypar sayesinde artık şuradan blogun forumuna ulaşabilirsiniz.

Şimdilik katılım için onay gerekmiyor. Sonrasına bakacağız. Özellikle ilan vs vermek için orayı kullanmanızı öneririm. Tabi forumun spam cennetine dönüşmesini istemeyiz. Troll lerle de pek aramız yok. O nedenle moderasyon tarafımdan devam edecek.

Bir süre test aşamasında kalacak sanırım. Yine de hayırlı olsun!

Playboy: “Eğer hayat bu kadar amaçsızsa sizce yaşamaya değer mi?”

Stanley Kubrick: “Ölümlülükle başa çıkabilenler için, evet. İnsanı anlam oluşturmaya iten hayatın anlamsızlığının kendisidir. Çocuklar tabi ki hayata bir yaprağın yeşil rengi kadar basit şeylerden büyük mutluluk duymak gibi bozulmamış bir mucize duygusu ile başlar fakat büyüdükçe, ölüm ve yıkımın farkındalığı bilinçlerine sızarak yaşam sevincini, içlerindeki idealizmi ve ölümsüzlük yanılsamasını yıpratmaya başlar. Çocuk olgunlaştıkça çevresinde hep ölüm,acı görmeye ve “insanın mutlak iyiliğine” olan inancını kaybetmeye başlar.  Yine de eğer yeterince güçlü ve şanslıysa ruhun bu karanlığından yaşamın heyecanını yeniden doğurabilir, taze bir amaç ve onaylanma hissi yakalayabilir. Doğumundan gelen o mucize duygusunu geri getiremez ama ondan daha kalıcı ve sürekli bir şey şekillendirebilir.

Evren hakkındaki en dehşet verici şey onun bize düşman değil, kayıtsız oluşudur fakat bu kayıtsızlıkla uzlaşıp hayatın zorluklarını ölümün sınırları içinde kabul edebilirsek insan türü olarak varlığımız bir anlam ve tatmin sağlayabilir. Karanlık ne kadar derin olursa olsun kendi ışığımızı yaratmalıyız.”